داستان سامسونگ؛ از یک فروشگاه کوچک مواد غذایی تا امپراتوری فناوری

مقدمه 

نام سامسونگ (Samsung) امروزه برای میلیاردها نفر در سراسر جهان، یادآور پیشرفته‌ترین گوشی‌های هوشمند، تلویزیون‌های با کیفیت و تراشه‌های حافظه است.

این غول فناوری که دفتر مرکزی آن در سوون کره جنوبی قرار دارد، به نمادی از نوآوری و قدرت صنعتی تبدیل شده است.

اما ریشه‌های این امپراتوری عظیم، نه در آزمایشگاه‌های پیشرفته و دره سیلیکون، بلکه در یک فروشگاه کوچک و ساده مواد غذایی در شهر دائگو (Daegu) واقع در جنوب شرقی کره رقم خورده است.

داستان این غول فناوری از نخستین روز بهار سال ۱۹۳۸ آغاز شد، زمانی که لی بیونگ چول (Lee Byung-Chull)، پسر یک زمیندار ثروتمند، شرکت بازرگانی "سانگ سیگنال" (Samsung Sanghoe) را با سرمایه‌ای معادل ۳۰ هزار وون (حدود ۲۳ دلار امروزی) تأسیس کرد.

این شرکت کوچک در ابتدا به تولید و فروش نودل و مواد غذایی مانند ماهی خشک، سبزیجات و میوه‌های محلی می‌پرداخت و آن‌ها را به چین و مناطق همجوار صادر می‌کرد.

انتخاب نام "سامسونگ" که در زبان کرهای به معنای "سه ستاره" است، از همان ابتدا نشان‌دهنده بلندپروازی‌های بنیانگذار آن برای دستیابی به عظمت و درخشش بود.

این شروع فروتنانه در دهه ۱۹۳۰، سنگ بنای سفری شگفت‌انگیز و تقریباً ۹۰ ساله شد که قرار بود سامسونگ را از بازرگانی ساده مواد غذایی به بزرگترین و تأثیرگذارترین شرکت‌های فناوری جهان تبدیل کند؛ شرکت‌هایی که امروزه حدود یک پنجم از کل صادرات کره جنوبی را به خود اختصاص داده و نقشی حیاتی در اقتصاد این کشور ایفا می‌کنند. در ادامه این روایت، به واکاوی مراحل این دگردیسی شگفت‌انگیز خواهیم پرداخت.

بخش اول: تولد یک غول؛ از مواد غذایی تا اولین گام‌های صنعتی (۱۹۳۸ - ۱۹۶۰) 

تأسیس "سانگ سیگنال" (Samsung Sanghoe) در دهکده‌ای کوچک

آغاز یک سفر در اولین روز بهار ۱۹۳۸

در نخستین روز مارس ۱۹۳۸، لی بیونگ چول (Lee Byung-chul)، پسر یک خانواده زمیندار ثروتمند از منطقه اوی ریونگ (Uiryeong)، قدم در مسیری گذاشت که نه تنها سرنوشت خود، بلکه مسیر توسعه اقتصادی کره جنوبی را برای همیشه دگرگون کرد.

او در شهر دائگو (Daegu)، واقع در جنوب شرقی کره، شرکت بازرگانی "سانگ سیگنال" (Samsung Sanghoe) را با سرمایه‌ای معادل ۳۰ هزار وون (حدود ۲۷ دلار آمریکا در آن زمان) تأسیس کرد . این فروشگاه کوچک که تنها ۴۰ کارمند داشت، هسته اولیه امپراتوری عظیم آینده بود .

از نودل و ماهی خشک تا تجارت با جنوب شرق آسیا

فعالیت اولیه سامسونگ بسیار ساده و ابتدایی بود: تولید و فروش نودل، و همچنین تجارت مواد غذایی محلی مانند ماهی خشک، سبزیجات و میوه‌ها .

انتخاب نام "سامسونگ" به معنای "سه ستاره"، نشان‌دهنده بلندپروازی‌های بنیانگذار آن برای دستیابی به عظمت و درخشش بود.

کسب و کار به سرعت رونق گرفت و تا سال ۱۹۴۸، دامنه فعالیت شرکت به بازارهای هنگ کنگ، ماکائو، سنگاپور و سایر مناطق جنوب شرق آسیا گسترش یافت .

در همین سال، لی بیونگ چول به طور رسمی شرکت "سامسونگ کورپوریشن" (Samsung Corp) را ثبت کرد و دفتر مرکزی خود را به سئول منتقل نمود .

انشعاب دو مسیر و شکل‌گیری غول‌های صنعتی

در سال ۱۹۴۷، چو هونگ جای (Cho Hong-jai)، یکی از شرکای تجاری لی بیونگ چول، به همراه او شرکت جدیدی به نام "سامسونگ مولسان کونگسا" (Samsung Mulsan Gongsa) یا همان شرکت بازرگانی سامسونگ تأسیس کرد که بعدها به "سامسونگ سی اند تی" (Samsung C&T Corporation) تبدیل شد . اما پس از چند سال، به دلیل تفاوت در دیدگاه‌های مدیریتی و بازاریابی، این دو از هم جدا شدند.

این جدایی نه تنها به پایان یک مشارکت، بلکه به تولد چندین غول صنعتی دیگر انجامید. گروه سامسونگ به شرکت‌های متعددی تقسیم شد که از میان آنها می‌توان به گروه هیوسانگ (Hyosung) و هانکوک تایر (Hankook Tire) اشاره کرد که امروزه هر یک از غول‌های صنعتی کره جنوبی به شمار می‌روند .

گذار از جنگ به سوی صنعتی‌سازی

جنگ کره و تغییر استراتژی

با آغاز جنگ کره در سال ۱۹۵۰ و سقوط سئول به دست ارتش کره شمالی، لی بیونگ چول مجبور به ترک پایتخت شد و کسب و کار خود را به بوسان (بندر اصلی کره در جنوب شرقی) منتقل کرد .

آنچه می‌توانست یک فاجعه کامل باشد، به نقطه عطفی برای سامسونگ تبدیل شد. پس از پایان جنگ و با آغاز بازسازی ویرانه‌های کره، دولت جدید این کشور سیاست‌های حمایتی جدیدی را با هدف کمک به شرکت‌های بزرگ داخلی (چایبول‌ها) در پیش گرفت تا آن‌ها را از رقابت خارجی مصون نگه دارد و تسهیلات مالی آسان در اختیارشان قرار دهد .

لی بیونگ چول با هوشمندی کامل از این فرصت بهره برد و گام به عرصه تولید صنعتی گذاشت.

از پالایشگاه شکر تا بزرگترین کارخانه پشم‌بافی کره

در اوت ۱۹۵۳، اولین قدم بزرگ صنعتی سامسونگ با تأسیس "چیل جدانگ" (Cheil Jedang) برداشته شد . این شرکت در ۵ نوامبر همان سال، اولین شکر تولید داخل کره را روانه بازار کرد .

کارخانه بوسان چیل جدانگ با ظرفیت تولید ۲۵ تن شکر در روز، اولین کارخانه مدرن در نوع خود در کره بود که با سرمایه کره‌ای تأسیس می‌شد .

لی بیونگ چول بعدها در زندگینامه خود درباره این تصمیم نوشت: "باور دارم که هر کسب و کار کوچک تا بزرگی که در طول زندگی‌ام انجام دادم، با نگاه به اقتصاد کره شکل گرفت، اما برخی از آنها نقش ضروری و پیشگامانه‌ای در توسعه کشور ایفا کردند. اولین مورد، تصمیم به تأسیس چیل جدانگ در سال ۱۹۵۳ بود، در حالی که هنوز گلوله‌های توپ از خط مقدم جبهه در جنگ کره شلیک می‌شد" .

موفقیت چیل جدانگ چشمگیر بود. در سال ۱۹۵۳، سهم شکر وارداتی در بازار کره ۹۷.۵ درصد بود، اما با تولید چیل جدانگ، این رقم به ۶۶.۷ درصد در ۱۹۵۴، ۳۴.۳ درصد در ۱۹۵۵ و نهایتاً در سال ۱۹۵۸، تولید داخلی به ۱۰۰ درصد بازار دست یافت .

قیمت رقابتی و کیفیت بالای محصولات چیل جدانگ سبب شد تا این شرکت به سرعت بازار را تصاحب کند.

در سپتامبر ۱۹۵۴، دومین گام بزرگ صنعتی سامسونگ با تأسیس "چیل موجیک" (Cheil Mojik) یا صنایع نساجی چیل، در منطقه چیمسان-دونگ دائگو برداشته شد . این کارخانه با هدف تولید پارچه‌های پشمی با کیفیت تأسیس شد.

یک حکایت جالب از آن دوران نقل شده است: زمانی که لی بیونگ چول به یکی از مدیران اجرایی یک شرکت نساجی آمریکایی گفت که ظرف سه سال محصولات پشمی با کیفیت تولید خواهد کرد، آن مدیر آمریکایی در پاسخ او را مسخره کرد و گفت: "اگر بتواند چنین کند، من در آسمان پرواز خواهم کرد" . اما چیل موجیک در سال ۱۹۵۶ تولید خود را آغاز کرد و تا سال ۱۹۵۸ به سوددهی رسید و فصل جدیدی در صنعت نساجی کره گشود .

پیش از تأسیس چیل موجیک، کره ای‌ها مجبور بودند پارچه‌های پشمی گرانقیمت بریتانیایی را به صورت قاچاق از ماکائو وارد کنند، چنانکه اصطلاح "آقای ماکائویی" برای توصیف افرادی که چنین لباس‌هایی می‌پوشیدند رایج شده بود .

هنگامی که ری سینگمن، رئیس‌جمهور وقت کره، از کارخانه چیل موجیک بازدید کرد، عمیقاً متأثر شد و گفت: "این کار میهنی است. اکنون همه کره ای‌ها می‌توانند به لطف چیل موجیک، کت و شلوارهای باکیفیت ساخت کره بپوشند" .

شکل‌گیری چایبول یا شرکت تولیدی خانوادگی (Chaebol)؛ تولید، توزیع و بانکداری زیر یک سقف

لی بیونگ چول تنها به تولید قناعت نکرد. در فوریه ۱۹۵۸، شرکت "آنگوک فایر" (Ankook Fire Insurance) را تصاحب کرد که بعدها در دسامبر ۱۹۹۳ به "سامسونگ فایر" تغییر نام داد .

در سال ۱۹۶۳، دامنه تنوع‌سازی به بخش خدمات گسترش یافت و فروشگاه بزرگ "دونگ هوا" (Donghwa Department Store) و شرکت بیمه "دونگ بانگ لایف" (Dongbang Life) را تصاحب کرد. فروشگاه دونگ هوا پس از تصاحب به "شینسگه" (Shinsegae Department Store) تغییر نام داد .

در سال ۱۹۶۴، پای سامسونگ به صنایع شیمیایی و پتروشیمی باز شد و "کره فرتیلایزر" (Korea Fertilizer) را تأسیس کرد . یک سال بعد، در سال ۱۹۶۵، لی بیونگ چول با هدف ایجاد بستری برای بیان نظرات جامعه تجاری، قدم به عرصه رسانه گذاشت و روزنامه معتبر "جونگ آنگ ایلبو" (JoongAng Ilbo) را تأسیس کرد . همچنین در همین سال شرکت کاغذ "سه‌هان پیپر" (Saehan Paper) را تصاحب کرد که بعدها به "جئونجو پیپر" تغییر نام داد .

این موج از تنوع‌سازی بی‌وقفه، الگویی بود که سامسونگ را در دهه‌های بعد به غول‌ترین شرکت کره جنوبی تبدیل کرد. تا اواسط دهه ۱۹۶۰، سامسونگ دیگر یک شرکت ساده بازرگانی نبود، بلکه یک امپراتوری یکپارچه بود که تولید، توزیع، بانکداری، بیمه، رسانه و خدمات را در خود جمع کرده و تمام ویژگی‌های یک "چایبول" تمام عیار را دارا بود.

درس‌هایی از بحران و بازگشت به مدیریت

با وجود این موفقیت‌ها، دوران بدون چالش نبود. در سپتامبر ۱۹۶۶، حادثه قاچاق ساخارین (شیرین‌کننده مصنوعی) که به "واقعه ساخارین" معروف شد، بحرانی بزرگ برای سامسونگ و شخص لی بیونگ چول ایجاد کرد. در پی این ماجرا، لی بیونگ چول شرکت "کره فرتیلایزر" را به دولت واگذار کرد و به طور موقت از مدیریت کناره‌گیری نمود .

اما این کناره‌گیری کوتاه مدت بود. لی بیونگ چول در سال ۱۹۶۸ به مدیریت بازگشت و با خرید زمین‌هایی برای ساخت کارخانه‌های نیمه‌هادی، قدم‌های اولیه برای ورود به عرصه الکترونیک را برداشت .

سرانجام در ژانویه ۱۹۶۹، "سامسونگ الکترونیکس" (Samsung Electronics Corporation) و "سامسونگ سانیو الکتریک" (Samsung SANYO Electric) را تأسیس کرد . این تأسیس، نقطه عطفی در تاریخ سامسونگ بود و مسیر آینده این شرکت را از صنایع غذایی و نساجی به سوی فناوری‌های پیشرفته تغییر داد.

ورود به عصر الکترونیک و نیمه‌هادی‌ها (۱۹۶۰ - ۱۹۸۷) 

تولد قلب امپراتوری: تأسیس سامسونگ الکترونیکس

تصمیم سرنوشت‌ساز در ۳۰ دسامبر ۱۹۶۸

در ۳۰ دسامبر ۱۹۶۸، جلسه‌ای مهم با حضور ۷ نفر از جمله لی بیونگ چول، بنیانگذار سامسونگ، برگزار شد. در این جلسه تصمیم گرفته شد که سامسونگ وارد عرصه‌ای کاملاً جدید شود . برای نام‌گذاری شرکت جدید، گزینه‌های متعددی از جمله "چیل الکترونیکس"، "سامسونگ الکترونیکس" و "سامسونگ الکتریک" مطرح شد.

از آنجا که شرکت‌های موفق گروه مانند چیل جدانگ (تولیدکننده شکر) و چیل موجیک (صنایع نساجی) از پیشوند "چیل" استفاده می‌کردند و سامسونگ مولسان (امروزه سامسونگ سی اند تی) نام "سامسونگ" را یدک می‌کشید، تصمیم‌گیری نهایی به رأی‌گیری گذاشته شد. سرانجام "سامسونگ" و "الکترونیکس" بیشترین آرا را کسب کردند و در ۱۳ ژانویه ۱۹۶۹، شرکت "سامسونگ الکترونیکس" (Samsung Electronics Corporation) به طور رسمی متولد شد .

همکاری با ژاپن؛ از سانیو تا ان‌ای‌سی

در آغاز راه، سامسونگ با چالش بزرگ کمبود فناوری و منابع مواجه بود و حتی از رقبای داخلی خود نیز عقب‌تر قرار داشت .

برای غلبه بر این مشکل، گروه سامسونگ تصمیم به همکاری با شرکت‌های ژاپنی گرفت؛ تصمیمی که با انتقادهای عمومی و واکنش‌های منفی رقبا مواجه شد، اما سرانجام با تعهد دولت و سامسونگ مبنی بر تمرکز انحصاری بر صادرات، این استراتژی به نتیجه رسید . توشیو ایو، بنیانگذار سانیو، به عنوان مشاور لی بیونگ چول که در صنعت الکترونیک تازه‌کار بود، ایفای نقش کرد. 

در دسامبر ۱۹۶۹، سامسونگ الکتریک به همراه سانیو و سومیتومو کورپوریشن، سرمایه‌گذاری مشترکی به نام "سامسونگ-سانیو الکتریک" (Samsung-Sanyo Electric) تأسیس کرد که پیشروی مستقیم سامسونگ الکترونیکس امروزی محسوب می‌شود.

در سال ۱۹۷۰، سامسونگ سرمایه‌گذاری مشترک دیگری با شرکت ژاپنی ان‌ای‌سی (NEC) و سومیتومو به نام "سامسونگ-ان‌ای‌سی" راه‌اندازی کرد که به تولید لوازم خانگی و دستگاه‌های سمعی و بصری می‌پرداخت . این شرکت بعدها به "سامسونگ اس‌دی‌آی" (Samsung SDI) یعنی واحد تجاری نمایشگر و باتری گروه تبدیل شد.

 اولین محصولات و آموزش نیروی انسانی

سامسونگ الکترونیکس در سال ۱۹۶۹، ۱۳۷ نفر کارآموز جذب کرد و آن‌ها را در سال ۱۹۷۰ به شرکت‌های سانیو و ان‌ای‌سی در ژاپن اعزام نمود .

این کارآموزان در سانیو، تولید خازن، کویل‌های انحراف‌دهنده (DY) و ترانسفورماتور (FBT) را فراگرفتند و در ان‌ای‌سی با فناوری لامپ تصویر (Braun tube)، لامپ خلأ و لامپ تخلیه آشنا شدند.

پس از بازگشت، این افراد به عنوان متخصصان فنی در سامسونگ الکترونیکس مشغول به کار شدند .

اولین محصولات این شرکت شامل تلویزیون، ماشین حساب، یخچال، کولر و ماشین لباسشویی بود . در سال ۱۹۷۳، سامسونگ و سانیو شرکت "سامسونگ-سانیو پارتس" را ایجاد کردند که پیشروی سامسونگ الکترومکانیکس امروزی است.

تا سال ۱۹۸۱، سامسونگ الکتریک موفق به تولید بیش از ۱۰ میلیون دستگاه تلویزیون سیاه و سفید شده بود .

جهشی استراتژیک به دنیای نیمه‌هادی‌ها

تصاحب کره سمیکنداکتور؛ سنگ بنای آینده

در سال ۱۹۷۴، نقطه عطفی در تاریخ سامسونگ رقم خورد. لی کون هی (Lee Kun-hee)، پسر سوم بنیانگذار و رئیس آینده سامسونگ، با سرمایه شخصی خود شرکت "کره سمیکنداکتور" (Korea Semiconductor) را که در اکتبر ۱۹۷۴ اولین کارخانه تولید تراشه در کره را در بوچئون تأسیس کرده بود، تصاحب کرد .

این شرکت به دلیل مشکلات مالی و تنها سه ماه پس از آغاز به کار، در آستانه ورشکستگی قرار داشت . سپس شرکت "کره تلکامیونیکیشنز" (Korea Telecommunications)، یکی دیگر از شرکت‌های گروه سامسونگ، کسب و کار نیمه‌هادی را از این شرکت خریداری کرد و به "سامسونگ سمیکنداکتور اند کامینیکیشنز" (Samsung Semiconductor & Communications) تبدیل شد .

"اعلامیه توکیو" و ورود به عرصه حافظه (DRAM)

در فوریه ۱۹۸۳، لی بیونگ چول با همراهی هیئت مدیره سامسونگ، اعلامیه‌ای را منتشر کرد که بعدها "اعلامیه توکیو" نامیده شد. او در این اعلامیه رسماً اعلام کرد که سامسونگ قصد دارد به تولیدکننده حافظه دسترسی تصادفی پویا (DRAM) تبدیل شود .

در این مسیر، سامسونگ از فناوری‌های وارداتی از شرکت آمریکایی "مایکرون تکنالوجی" (Micron Technology) برای توسعه DRAM و از شرکت ژاپنی "شارپ" (Sharp) برای توسعه SRAM و ROM استفاده کرد .

توسعه ۶۴ کیلوبیت DRAM و کاهش شکاف فناوری

یک سال پس از اعلامیه توکیو، در سال ۱۹۸۳، سامسونگ با موفقیت اولین تراشه ۶۴ کیلوبیت DRAM را توسعه داد . این موفقیت، نقطه عطفی برای صنعت نیمه‌هادی کره بود و شکاف فناوری میان سامسونگ و شرکت‌های کشورهای توسعه‌یافته را از بیش از یک دهه به حدود چهار سال کاهش داد .

در توسعه ۶۴K DRAM، سامسونگ آگاه بود که فاصله فناوری (با فناوری ۱.۵ میکرون) با کشورهای پیشرفته ۴.۵ سال است و باید گام به گام پیش برود .

پیشرفت سریع نسل‌های بعدی DRAM

تنها سه ماه پس از توسعه ۶۴K DRAM، سامسونگ در سال ۱۹۸۴ اولین نمونه ۲۵۶K DRAM را معرفی کرد . در این مرحله، شکاف فناوری به سه سال کاهش یافت . در سال ۱۹۸۶، سامسونگ ۱M DRAM را توسعه داد .

در این نسل، سامسونگ با انتخاب فناوری C-MOS، به جریان اصلی فناوری جهانی پیوست . در سال ۱۹۸۸، با توسعه ۴M DRAM و انتخاب نوع "استک" (stack type) برای خازن، بار دیگر توانایی خود را در انتخاب مسیرهای فناوری مناسب به اثبات رساند .

در اکتبر ۱۹۸۹، سامسونگ با موفقیت ۱۶M DRAM (با فناوری ۰.۲۵ میکرون) را توسعه داد و از تمام تولیدکنندگان دیگر جهان پیشی گرفت . به این ترتیب، سامسونگ تنها در عرض ۶ سال (از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹) توانست ۵ نسل از فناوری DRAM را طی کرده و به یکی از پیشرفته‌ترین تولیدکنندگان حافظه در جهان تبدیل شود .

توسعه هم‌زمان و استراتژی‌های پیشگامانه

از اواسط دهه ۱۹۸۰، سامسونگ استراتژی جدیدی را در پیش گرفت: توسعه هم‌زمان دو نسل از محصولات.

برای مثال، هم‌زمان با توسعه ۶۴M DRAM، تیم تحقیق و توسعه ۲۵۶M DRAM نیز تشکیل شد .

این تیم ۷۰ نفره به رهبری هوان چانگ-کیو، پس از دو سال تلاش سرانجام در ۲۹ اوت ۱۹۹۴، اولین نمونه ۲۵۶M DRAM جهان را با موفقیت توسعه داد .

جالب اینکه اولین نمونه‌ها کاملاً عملیاتی بودند و آزمایش‌های متعدد (حداکثر ۱۰ بار) برای اطمینان از صحت عملکرد انجام شد . این موفقیت، نقطه‌ای بود که برتری کره بر ژاپن در صنعت حافظه را تثبیت کرد.

ورود به صنایع سنگین و کشتی‌سازی

در کنار تمرکز بر الکترونیک و نیمه‌هادی، سامسونگ در این دوره به تنوع‌سازی در صنایع سنگین نیز ادامه داد.

در سال ۱۹۷۴، شرکت "سامسونگ هیوی اینداستریز" (Samsung Heavy Industries) تأسیس شد . این شرکت که بعدها با خرید "ووجین" (Woojin) و ادغام با "دیسونگ هیوی اینداستریز" (Daesung Heavy Industries) توسعه یافت، امروزه یکی از سه شرکت بزرگ کشتی‌سازی کره جنوبی به شمار می‌رود و در زمینه ساخت کشتی‌های حمل گاز طبیعی مایع (LNG)، سکوهای دریایی و دکل‌های حفاری تخصص دارد .

در سال ۱۹۸۳، "سامسونگ شیپ‌بیلدینگ" (Samsung Shipbuilding) و "دیسونگ هیوی اینداستریز" در سامسونگ هیوی اینداستریز ادغام شدند . همچنین در همین سال، سامسونگ وارد صنعت ساخت تجهیزات سنگین مانند بیل‌های مکانیکی (اکسکاواتور) و لیفتراک شد که تولید آن‌ها تا سال ۱۹۹۸ ادامه یافت .

ادغام نهایی و تولد سامسونگ الکترونیکس امروزی

در سال ۱۹۸۸، سرانجام "سامسونگ الکتریک اینداستریز" (Samsung Electric Industries) با "سامسونگ سمیکنداکتور اند کامینیوکیشنز" (Samsung Semiconductor & Communications) ادغام شد و شرکت یکپارچه "سامسونگ الکترونیکس" (Samsung Electronics) امروزی متولد گردید .

بدین ترتیب، دوره پایه‌ریزی صنعتی سامسونگ با ورود به عرصه‌های کلیدی الکترونیک، نیمه‌هادی و صنایع سنگین به پایان رسید و این شرکت آماده شد تا در دهه‌های بعد به یکی از غول‌های فناوری جهان تبدیل شود.

تحول بنیادین و فتح قله‌های کیفیت (۱۹۸۷ - ۲۰۰۰)

"تغییر نسل و تغییر فلسفه: "همه چیز را تغییر دهید

جانشینی لی کون هی در یک مقطع حساس

در نوامبر ۱۹۸۷، لی بیونگ چول، بنیانگذار سامسونگ، درگذشت و پسر سومش، لی کون هی (Lee Kun-Hee)، سکان رهبری گروه را در دست گرفت .

در آن زمان، سامسونگ به چند شرکت تقسیم شد و بخش الکترونیکس تحت رهبری لی کون هی باقی ماند . او به سرعت دریافت که سامسونگ با وجود جایگاه مسلط در اقتصاد کره، به دلیل همین سلطه، دچار نوعی رضایت‌مندی و روزمرگی شده و برای رقابت در سطح جهانی آماده نیست .

در مصاحبه‌ای با فوربز، او هشدار داد: "ما در یک گذار بسیار مهم قرار داریم. اگر به سمت صنایع سرمایه‌بر و فناوری‌محور حرکت نکنیم، بقای ما در خطر خواهد بود" .

اعلامیه فرانکفورت ۱۹۹۳؛ نقطه عطف تاریخ سامسونگ

در سال ۱۹۹۳، لی کون هی به سفری جهانی برای بررسی وضعیت سامسونگ در بازارهای بین‌المللی رفت. نتیجه سفر برای او بسیار ناامیدکننده بود.

در فروشگاهی در کالیفرنیا، او دید که تلویزیون‌های سونی و پاناسونیک در ویترین و قفسه‌های اصلی قرار دارند، در حالی که محصولات سامسونگ در قفسه‌های پایینی و پر از گرد و غبار خاک می‌خورند . این صحنه، جرقه انقلابی بزرگ را در ذهن او زد.

در ژوئن ۱۹۹۳، لی کون هی تمام مدیران ارشد سامسونگ را به هتل کنیپسکی در فرانکفورت آلمان فراخواند . او به مدت سه روز (از ۷ تا ۹ ژوئن) پیاپی سخنرانی کرد و فرمان مشهور خود را صادر کرد: "همه چیز را تغییر دهید، به جز زن و بچه‌هایتان" .

این گردهمایی که بعدها "اعلامیه فرانکفورت" (Frankfurt Declaration) نامیده شد، تولد مفهوم "مدیریت جدید" (New Management) را اعلام کرد. اصول این فلسفه جدید در کتابی ۲۰۰ صفحه‌ای جمع‌آوری و برای تمام کارکنان سامسونگ توزیع شد و حتی برای کارگران با تحصیلات کمتر، نسخه مصور (مانگا) از آن تهیه گردید .

اصول مدیریت جدید: کیفیت بر کمیت

فلسفه "مدیریت جدید" بر چند اصل اساسی استوار بود :

تأکید بر کیفیت به جای کمیت: لی کون هی اعلام کرد که سامسونگ باید از تولید انبوه کالاهای درجه دو دست بردارد و حتی اگر به معنای کاهش سهم بازار باشد، کیفیت را در اولویت قرار دهد.

تغییر فرهنگ سازمانی: زیردستان باید اشتباهات مدیران خود را گوشزد کنند، زنان به سطوح مدیریت ارشد راه یابند و رویه‌های بوروکراتیک کنار گذاشته شوند.

جذب استعدادهای بین‌المللی: استخدام نیروهای مستعد از سراسر جهان برای بین‌المللی‌سازی واقعی شرکت.

نگاه بلندمدت: حرکت به سوی تبدیل شدن به یک شرکت درجه یک جهانی تا سال ۲۰۰۰ .

درس عبرت ۵۰ میلیون دلاری؛ آتش زدن ۱۵۰ هزار گوشی

در سال ۱۹۹۵، لی کون هی متوجه شد گوشی‌های موبایلی که به عنوان هدیه سال نو به کارکنان داده شده، معیوب و بی‌استفاده هستند .

او دستور داد تمام ۱۵۰ هزار دستگاه گوشی تلفن همراه تولیدشده (به ارزش ۵۰ میلیون دلار) در محوطه کارخانه گومی جمع‌آوری و در مقابل دیدگان ۲ هزار کارمند، به آتش کشیده شود . پس از آن، بولدوزرها وارد عمل شده و بقایای سوخته را زیر خاک کردند.

لی کون هی در آن مراسم خطاب به کارکنان گفت: "اگر باز هم چنین محصولات بی‌کیفیتی تولید کنید، من دوباره به اینجا خواهم آمد و دوباره خواهم سوزاند" . این اقدام نمایشی، پیامی فراموش‌نشدنی برای تمام کارکنان سامسونگ بود.

غلبه بر بحران مالی آسیا و پیشگامی در فناوری

صدرنشینی در حافظه؛ فتح قله جهانی DRAM

تلاش‌های سامسونگ در عرصه نیمه‌هادی در این دوره به بار نشست. در سال ۱۹۹۲، سامسونگ الکترونیکس با توسعه اولین ۶۴ مگابیت DRAM جهان، گام بلندی در عرصه فناوری برداشت . ا

ین موفقیت نه تنها از نظر فناوری حائز اهمیت بود، بلکه از نظر تجاری نیز سامسونگ را برای اولین بار در رتبه نخست بازار جهانی DRAM از نظر حجم فروش قرار داد .

در سال ۱۹۹۳، سامسونگ به طور رسمی به صدرنشین بازار حافظه جهان تبدیل شد . جالب اینکه سامسونگ از اواسط دهه ۱۹۸۰ استراتژی توسعه هم‌زمان دو نسل از محصولات را در پیش گرفته بود و همین امر سرعت پیشرفت را افزایش داد .

عبور از بحران مالی آسیا (۱۹۹۷) با مدیریت هوشمندانه

وقوع بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷، بسیاری از شرکت‌های کرهای را با چالش جدی مواجه کرد. اما سامسونگ به لطف تحولات ساختاری و مدیریت هوشمندانه لی کون هی، توانست از این بحران عبور کند .

استراتژی کلیدی سامسونگ در این دوران، "سرمایه‌گذاری متضاد" (Counter-Cyclical Investment) در بازار نیمه‌هادی بود . بدین معنا که در دوران رکود بازار (که رقبا سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دادند)، سامسونگ با سرمایه‌ای که از دوران رونق اندوخته بود، سرمایه‌گذاری هنگفتی روی فناوری‌های نسل بعد انجام می‌داد.

با پایان رکود و افزایش تقاضا، سامسونگ با محصولات پیشرفته و هزینه تمام‌شده پایین‌تر، سهم بازار را تصاحب می‌کرد . این استراتژی، سامسونگ را از یک رقیب معمولی به غول بلامنازع بازار حافظه تبدیل کرد.

پیشگامی در تلویزیون دیجیتال و نمایشگر تخت

در سال ۱۹۹۸، سامسونگ اولین تلویزیون پلاسمای تمام رقمی (Digital TV) را در جهان روانه بازار کرد . این محصول با کیفیت تصویر برتر و کاهش بازتاب نور، استاندارد جدیدی در صنعت تلویزیون ایجاد کرد.

سامسونگ نشان داد که از تولیدکننده تلویزیون‌های ارزان‌قیمت، به پیشگام فناوری‌های نوین تصویری تبدیل شده است. این مسیر در نهایت به صدرنشینی سامسونگ در بازار جهانی تلویزیون از سال ۲۰۰۶ منجر شد .

ورود به عصر موبایل؛ اولین گوشی تاشو دیجیتال

در اکتبر ۱۹۹۸، سامسونگ الکترونیکس گوشی SCH-800 را معرفی کرد . این گوشی که از نوع تاشو (Flip Phone) بود، نسبت به رقبا بسیار سبک‌تر و کوچک‌تر بود، در عین حال دارای صفحه نمایش گرافیکی بزرگ‌تر و قابلیت‌های بیشتری مانند دستیار دیجیتال شخصی (PDA) بود.

این محصول یکی از اولین گوشی‌های بی‌سیم با این سطح از قابلیت‌ها در جهان به شمار می‌رفت و نشان داد سامسونگ در حوزه ارتباطات همراه نیز جدی است .

تأسیس مرکز VIP؛ اتاق فکر نوآوری

در سپتامبر ۱۹۹۸، سامسونگ مرکز "برنامه نوآوری ارزش" (Value Innovation Program) یا به اختصار VIP Center را تأسیس کرد . این مرکز که به عنوان اتاق فکر و اتاق جنگ شرکت عمل می‌کند، فضایی است برای هماندیشی متخصصان حوزه‌های مختلف.

گروه‌های کاری با هدایت متخصصان نوآوری، به بررسی محصولات رقبا، تحلیل داده‌های زنجیره تأمین، بحث روی طراحی و فناوری‌های جدید می‌پردازند. این مرکز نقش کلیدی در سرعت بخشیدن به نوآوری و حل مسائل پیچیده در سامسونگ ایفا کرده است.

چالش‌های حقوقی و رسوایی‌های سیاسی

این دوران بدون حاشیه نیز نبود. در سال ۱۹۹۶، لی کون هی به همراه ۱۰ نفر دیگر از مدیران ارشد شرکت‌های کره ای، در پرونده رشوه به رئیس‌جمهور پیشین، رو تای وو (Roh Tae-Woo)، گناهکار شناخته شد .

او به دو سال زندان محکوم شد، اما این حکم تعلیق گردید و در سال ۱۹۹۷ توسط رئیس‌جمهور وقت، کیم یونگ سام (Kim Young-sam)، عفو شد . این رسوایی‌ها، اگرچه اعتبار لی کون هی را خدشه‌دار کرد، اما نتوانست مسیر رشد و تحول سامسونگ را متوقف سازد.

به این ترتیب، سامسونگ در پایان دهه ۱۹۹۰، دیگر یک شرکت محلی نبود که صرفاً محصولات ارزان تولید کند. تحول بنیادین دهه ۱۹۹۰، آن را به شرکتی با استانداردهای جهانی، پیشرو در فناوری‌های کلیدی و آماده برای فتح قله‌های تازه در قرن بیست و یکم تبدیل کرده بود.

 عصر طلایی؛ رقابت، نوآوری و رهبری بازار (۲۰۰۰ - ۲۰۱۵)

نبرد برای "خنکی" (Coolness)؛ سامسونگ در برابر اپل

پیشی گرفتن از سونی؛ تحقق رویای برند جهانی

در سال ۲۰۰۵، نقطه عطفی در تاریخ برندسازی سامسونگ رقم خورد. بر اساس گزارش سالانه "۱۰۰ برند برتر جهانی" که توسط BusinessWeek و اینتربرند منتشر می‌شد، سامسونگ با ۱۸۶ درصد رشد ارزش برند در طی پنج سال، سریع‌ترین رشد را میان برندهای بزرگ جهانی تجربه کرد و برای اولین بار از سونی (Sony) پیشی گرفت .

این رویداد، تحقق رویای لی کون هی بود که یک دهه پیش در فرانکفورت، هدف سبقت از سونی را ترسیم کرده بود. سونی که سال‌ها سلطان بلامنازع لوازم الکترونیکی مصرفی بود، اکنون جایگاه خود را به رقیب کرهای واگذار کرده بود .

پاسخ اولیه به آیفون؛ اینستینکت و اومنیا

با معرفی آیفون توسط اپل در سال ۲۰۰۷، صنعت موبایل دگرگون شد. سامسونگ در ابتدا با دو رویکرد متفاوت به این پدیده پاسخ داد. اولین پاسخ، گوشی "سامسونگ اینستینکت" (Samsung Instinct) بود، یک گوشی ویژگی‌محور (feature phone) با صفحه‌لمسی ۳.۱ اینچی که با تبلیغات گسترده و مقایسه مستقیم با آیفون روانه بازار شد.

اما در عمل، اینستینکت نتوانست رقیب جدی برای آیفون باشد . چند ماه بعد، سامسونگ گوشی "سامسونگ اومنیا" (Samsung Omnia) را با سیستم‌عامل ویندوز موبایل، موس نوری جالب و قلم لمسی روانه بازار کرد . این گوشی‌ها اگرچه موفقیت‌هایی داشتند، اما هنوز پاسخ نهایی سامسونگ به آیفون نبودند.

 تولد گلکسی؛ اولین قدم در دنیای اندروید

در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹، سامسونگ اولین گوشی اندرویدی خود را با نام "سامسونگ گلکسی" (Samsung Galaxy GT-i7500) روانه بازار کرد .

این گوشی با نمایشگر ۳.۲ اینچی AMOLED، پردازنده ۵۲۸ مگاهرتزی و اندروید ۱.۵ (کاپ‌کیک) عرضه شد و اولین گوشی اندرویدی بود که توسط یکی از سه تولیدکننده برتر جهان (نوکیا، بلک‌بری و سامسونگ) ساخته می‌شد .

این آغاز سفری بود که سامسونگ را به بزرگ‌ترین تولیدکننده گوشی‌های اندرویدی جهان تبدیل کرد.

انقلاب گلکسی اس و نبرد حقوقی با اپل

در ژوئن ۲۰۱۰، سامسونگ گلکسی اس (Galaxy S) را معرفی کرد که نقطه عطفی در تاریخ موبایل این شرکت بود . این گوشی با نمایشگر سوپر AMOLED و طراحی جدید، به سرعت محبوبیت یافت.

اما این موفقیت، پای سامسونگ را به دادگاه‌ها باز کرد. در آوریل ۲۰۱۱، اپل از سامسونگ به اتهام کپی‌برداری از طراحی آیفون و آیپد شکایت کرد. در دادگاه معروف ۲۰۱۲، هیئت منصفه اعلام کرد که سامسونگ حق ثبت اختراع اپل از جمله "دکمه هوم، گوشه‌های گرد، آیکون‌ها و لبه‌های مخروطی" را نقض کرده است . اپل در ابتدا بیش از یک میلیارد دلار غرامت دریافت کرد، اگرچه این مبلغ در سال‌های بعد کاهش یافت.

کمپین "اتفاقات بزرگ بعدی" و پیروزی در بازار

در سال ۲۰۱۲، سامسونگ با کمپین بازاریابی "Next Big Thing" (اتفاقات بزرگ بعدی) مستقیماً به سراغ مشتریان آیفون رفت. این کمپین با طنز و کنایه، کاربران آیفون را به عنوان افرادی نشان می‌داد که منتظر نوآوری‌های بزرگ بعدی هستند و سامسونگ این نوآوری‌ها را ارائه می‌کرد.

این استراتژی جواب داد و سامسونگ در سال ۲۰۱۲ به بزرگ‌ترین تولیدکننده گوشی‌های هوشمند جهان تبدیل شد، جایگاهی که تا امروز حفظ کرده است . سامسونگ با گلکسی اس ۲ در آوریل ۲۰۱۱ و سپس گلکسی اس ۳ در می ۲۰۱۲، مسیر تسلط بر بازار موبایل را هموار کرد .

خلق یک رده جدید با گلکسی نوت

در سپتامبر ۲۰۱۱، سامسونگ محصولی کاملاً نوآورانه را معرفی کرد: گلکسی نوت (Galaxy Note) با صفحه‌نمایش ۵.۳ اینچی .

در آن زمان که آیفون صفحه‌نمایش ۳.۵ اینچی داشت، بسیاری اندازه گلکسی نوت را مسخره می‌کردند و آن را "فبلت" (تلفیقی از تلفن و تبلت) نامیدند. اما سامسونگ ثابت کرد که مشتاقان به بهره‌وری و قلم هوشمند (S Pen) منتظر چنین محصولی بوده‌اند .

گلکسی نوت در ۹ ماه اولین میلیون فروش خود را تجربه کرد، در حالی که گلکسی نوت ۲ این رقم را در ۴ ماه و گلکسی نوت ۳ تنها در ۲ ماه به دست آوردند . تا ژانویه ۲۰۱۴، فروش سری نوت در کره جنوبی از مرز ۱۰ میلیون دستگاه گذشت .

 فراتر از گوشی؛ تسلط بر زنجیره تأمین و تنوع‌سازی

فتح قله تلویزیون با انقلاب بوردو

در سال ۲۰۰۶، سامسونگ تلویزیون LCD بوردو (Bordeaux) را معرفی کرد؛ محصولی که طراحی منحنی و باریک و کیفیت تصویر برتر آن، مصرف‌کنندگان را شگفت‌زده کرد. ا

ین تلویزیون در شش ماه اول بیش از یک میلیون دستگاه فروخت و سامسونگ را برای اولین بار به صدرنشین بازار جهانی تلویزیون تبدیل کرد .

از آن زمان تا سال ۲۰۲۴ (آخرین آمار موجود)، سامسونگ به مدت ۱۹ سال متوالی رتبه اول بازار جهانی تلویزیون را حفظ کرده است . در سال ۲۰۲۴، سهم بازار سامسونگ در تلویزیون ۲۸.۳ درصد بود .

تسلط بر بازار نمایشگرهای OLED

سامسونگ در دهه ۲۰۰۰ به تدریج به غول بلامنازع نمایشگرهای OLED تبدیل شد. در سال ۲۰۲۴، سامسونگ دیسپلی با فروش ۴.۱ میلیارد دستگاه پنل OLED، ۴۱ درصد از بازار جهانی را در اختیار داشت و بزرگ‌ترین تأمین‌کننده جهان بود .

این پنل‌ها نه تنها در گوشی‌های خود سامسونگ، بلکه در آیفون‌های اپل نیز استفاده می‌شوند. درآمد سامسونگ دیسپلی در سال ۲۰۲۴ به ۲۵۶ میلیارد دلار رسید که ۵۷ درصد از کل درآمد بازار OLED را شامل می‌شد .

قدرت یکپارچگی عمودی

یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت سامسونگ در این دوره، مدل کسب و کار یکپارچه عمودی (Vertical Integration) بود .

سامسونگ نه تنها گوشی می‌ساخت، بلکه تراشه (اپلیکیشن پردازنده، حافظه DRAM و NAND)، نمایشگر (OLED)، باتری و بسیاری از قطعات دیگر را نیز خود تولید می‌کرد.

این یکپارچگی به سامسونگ مزیت رقابتی بزرگی در کنترل هزینه‌ها، زمان عرضه به بازار و نوآوری می‌داد .

سامسونگ حدود ۴۳ درصد از بازار جهانی حافظه (DRAM و NAND) را در اختیار داشت و در کنار آن، تراشه‌های اگزینوس (Exynos) را برای گوشی‌های خود توسعه می‌داد .

 تنوع‌سازی فراتر از الکترونیک؛ از برج خلیفه تا بیمارستان

در این دوره، سامسونگ به عنوان یک "چایبول" (Chaebol) واقعی، حضور خود را در صنایع دیگر نیز گسترش داد.

شرکت ساختمانی سامسونگ سی اند تی (Samsung C&T) بلندترین برج جهان، برج خلیفه در دبی (۸۲۸ متر) را ساخت .

این شرکت همچنین برج‌های پتروناس در مالزی و تایپه ۱۰۱ در تایوان را نیز ساخته است .

سامسونگ هیوی اینداستریز (Samsung Heavy Industries) به یکی از سه شرکت بزرگ کشتی‌سازی جهان تبدیل شد و کشتی‌های غول‌پیکر حمل کانتینر مانند "اور آسی" (Ever Ace) را ساخت .

در حوزه مالی، سامسونگ لایف و سامسونگ سکیوریتیز مدیریت صدها میلیارد دلار سرمایه را بر عهده داشتند .

جالب‌تر اینکه سامسونگ بزرگ‌ترین پارک تفریحی کره جنوبی (اورلند) و بیمارستان سامسونگ (Samsung Medical Center) را نیز اداره می‌کرد .

همچنین سامسونگ بایولوژیکس (Samsung Biologics) به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان قراردادی داروهای بیولوژیک در جهان تبدیل شد و برای شرکت‌هایی مانند فایزر و استرازنکا دارو تولید می‌کرد .

نگاهی به پایان دوره و چالش‌های پیش رو

تا پایان سال ۲۰۱۵، سامسونگ به اوج قدرت خود رسیده بود. این شرکت حدود ۲۰ درصد از کل صادرات کره جنوبی را به خود اختصاص می‌داد و برندش در سراسر جهان به عنوان نماد نوآوری و کیفیت شناخته می‌شد.

با این حال، مدل یکپارچگی عمودی که سال‌ها مزیت رقابتی سامسونگ بود، به تدریج به یک چالش تبدیل می‌شد .

رقبای تخصصی مانند TSMC در حوزه فاندری (تولید تراشه) با مدل "بی‌طرفی" (نبود رقابت با مشتریان)، توانستند مشتریان بزرگی مانند اپل، انویدیا و کوالکام را جذب کنند. این در حالی بود که مشتریان بالقوه تراشه، از خرید از سامسونگ به دلیل رقابت با واحد گوشی‌های این شرکت (از طریق اگزینوس) احتیاط می‌کردند .

این پارادوکس ("رقابت در همه جا، رهبری در هیچ جا")، چالشی بود که سامسونگ در سال‌های آینده با آن مواجه شد .

چالش‌ها، بحران‌ها و آینده (۲۰۱۶ تا کنون)

بحران‌ها و بازیابی اعتبار

بحران گلکسی نوت ۷؛ بزرگ‌ترین فاجعه تاریخ سامسونگ

در آگوست ۲۰۱۶، سامسونگ گوشی پرچمدار گلکسی نوت ۷ را با فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند حسگر عنبیه و صفحه‌نمایش خمیده روانه بازار کرد. اما تنها چند روز پس از عرضه، گزارش‌هایی از انفجار و آتش‌گرفتن دستگاه‌ها منتشر شد.

در ۲۴ آگوست، اولین گزارش انفجار هنگام شارژ شبانه در کره جنوبی ثبت گردید . با افزایش شمار حوادث (تنها در آمریکا بیش از ۷۰ مورد انفجار گزارش شد)، سامسونگ در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ رسماً تأیید کرد که باتری این گوشی‌ها دارای نقص است و فروش نوت ۷ را متوقف نمود. این شرکت فراخوانی عظیم برای ۲.۵ میلیون دستگاه در ۱۰ کشور جهان از جمله کره، آمریکا و استرالیا اعلام کرد .

اوضاع زمانی وخیم‌تر شد که سازمان‌های هوانوردی جهانی مسافران را از حمل نوت ۷ در هواپیما منع کردند.

ارزش سهام سامسونگ در دو روز ۱۱ درصد سقوط کرد و ۲۲ میلیارد دلار از ارزش بازار آن از بین رفت .

تحلیلگران هزینه نهایی این بحران برای سامسونگ را بیش از ۵۰ میلیارد دلار برآورد کردند . این فاجعه نه فقط از نظر مالی، بلکه از نظر اعتبار برند، بزرگ‌ترین ضربه به سامسونگ از زمان تأسیس بود .

رسوایی‌های سیاسی و بازداشت رهبران شرکت

در فوریه ۲۰۱۷، بحران دیگری سامسونگ را درگیر کرد. لی جائه یونگ (Lee Jae-yong)، معاون رئیس سامسونگ الکترونیکس و جانشین رسمی گروه، به اتهام پرداخت رشوه به پارک گئون هی (Park Geun-hye)، رئیس‌جمهور وقت کره جنوبی، بازداشت شد.

اتهام اصلی این بود که سامسونگ حدود ۳۸ میلیون دلار به دو بنیاد تحت کنترل چوی سون سیل (Choi Soon-sil)، دوست نزدیک رئیس‌جمهور، پرداخت کرده است .

در ازای این رشوه، سامسونگ به دنبال کسب موافقت دولت با ادغام دو شرکت چیل اینداستریز و سامسونگ سی اند تی در سال ۲۰۱۵ بود؛ ادغامی که گامی حیاتی برای انتقال قدرت از پدر (لی کون هی) به پسر تلقی می‌شد .

دادستان‌ها در آگوست ۲۰۱۷ خواستار ۱۲ سال زندان برای لی جائه یونگ شدند و پرونده را "فساد نمونه" ناشی از روابط پنهان سیاستمداران و بازرگانان توصیف کردند .

لی جائه یونگ در بیانیه نهایی خود ضمن عذرخواهی از مردم، تأکید کرد که هرگز به دنبال منافع شخصی نبوده است . او سرانجام به ۵ سال زندان محکوم شد، اما پس از چند ماه با حکم تعلیق آزاد گردید و در سال ۲۰۲۲ مشمول عفو ریاست‌جمهوری شد.

خداحافظی ابدی با لی کون هی و آغاز دوران جدید

در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰، لی کون هی، مردی که سامسونگ را از یک تولیدکننده ارزان‌قیمت به غول فناوری جهان تبدیل کرد، در سن ۷۸ سالگی درگذشت. او از سال ۲۰۱۴ پس از سکته قلبی در بیمارستان بستری بود .

با درگذشت او، رسماً عصر جدیدی در سامسونگ آغاز شد؛ عصری که در آن، لی جائه یونگ (معروف به جی وای لی) رهبری گروه را بر عهده گرفت و با چالش‌های بی‌سابقه‌ای از جمله رقابت شدید در صنعت نیمه‌هادی، تحریم‌های فناوری و تغییرات سریع بازار مواجه گردید.

 آینده‌سازی؛ پیشگامی در عصر هوش مصنوعی و فراتر از آن

بازگشت به نوآوری با گلکسی فولد

در فوریه ۲۰۱۹، سامسونگ بار دیگر جسارت خود در نوآوری را به رخ جهان کشید. در رویداد Unpacked در سانفرانسیسکو، اولین گوشی تاشو جهان با نام گلکسی فولد (Galaxy Fold) رونمایی شد .

این محصول که دارای صفحه‌نمایش ۴.۶ اینچی در حالت بسته و ۷.۳ اینچی در حالت باز بود، یک رده کاملاً جدید در صنعت موبایل ایجاد کرد .

گرچه عرضه اولیه با مشکلات فنی مواجه شد و سامسونگ مجبور به تعویق و اصلاح محصول گردید، اما گلکسی فولد در سپتامبر ۲۰۱۹ روانه بازار شد و مسیر جدیدی برای گوشی‌های هوشمند گشود .

انقلاب هوش مصنوعی با Galaxy AI

در ژانویه ۲۰۲۴، سامسونگ نسل جدیدی از تجربه کاربری را با سری گلکسی اس ۲۴ و معرفی "Galaxy AI" به جهان عرضه کرد .

این پلتفرم هوش مصنوعی، قابلیت‌های انقلابی مانند ترجمه هم‌زمان تماس‌های تلفنی (بدون نیاز به اینترنت و با حفظ حریم خصوصی)، جستجوی بصری با حلقه‌زدن روی تصاویر (Circle to Search)، خلاصه‌سازی هوشمند یادداشت‌ها و فایل‌های صوتی، و ویرایش پیشرفته تصاویر با هوش مصنوعی را ارائه داد .

این ویژگی‌ها نه تنها در گلکسی اس ۲۴، بلکه به تدریج به مدل‌های قدیمی‌تر از طریق به‌روزرسانی نرم‌افزاری اضافه شدند .

سرمایه‌گذاری عظیم ۴۵۰ هزار میلیارد وونی برای آینده

در نوامبر ۲۰۲۵، سامسونگ برنامه سرمایه‌گذاری بلندپروازانه‌ای به ارزش ۴۵۰ هزار میلیارد وون (حدود ۳۲۰ میلیارد دلار) طی پنج سال آینده در کره جنوبی اعلام کرد . این سرمایه‌گذاری عظیم در چند حوزه کلیدی متمرکز است:

نیمه‌هادی‌ها: ساخت خط پنجم کارخانه پیونگ‌تک برای تولید انبوه حافظه‌های با پهنای باند بالا (HBM) و سرور DRAM جهت پاسخ به تقاضای عصر هوش مصنوعی .

زیرساخت هوش مصنوعی: احداث دو مرکز داده عظیم هوش مصنوعی؛ یکی در استان جئولا جنوبی با هدف تأمین منابع محاسباتی برای دانشگاه‌ها و استارت‌آپ‌ها (تأمین ۱۵ هزار GPU تا ۲۰۲۸) و دیگری در گومی به عنوان مرکز داخلی سامسونگ .

باتری‌های نسل آینده: راه‌اندازی خط تولید آزمایشی باتری‌های تمام‌حالت جامد (All-Solid-State) در اولسان و هدف‌گذاری برای تولید انبوه تا ۲۰۲۷ با همکاری ب ام و .

فناوری HVAC: تصاحب بزرگ‌ترین شرکت اروپایی تهویه مطبوع صنعتی (FlaktGroup) برای ورود به بازار خنک‌کننده مراکز داده .

پیشگامی در عصر ۶G با همکاری SK Telecom

در نوامبر ۲۰۲۵، سامسونگ الکترونیکس و SK Telecom تفاهمنامه‌ای برای توسعه فناوری‌های核心 ۶G امضا کردند .

این همکاری بر فناوری "شبکه دسترسی رادیویی مبتنی بر هوش مصنوعی" (AI-RAN) متمرکز است که شامل تخمین کانال مبتنی بر هوش مصنوعی، فناوری MIMO توزیع‌شده و زمان‌بندهای هوشمند می‌شود .

این پروژه‌ها که از سال ۲۰۱۹ با تأسیس مرکز تحقیقات ارتباطات پیشرفته (ACRC) آغاز شده بود، نشان‌دهنده عزم سامسونگ برای رهبری نسل ششم ارتباطات است .

نتیجه گیری

سفر هشتاد و هشت ساله سامسونگ از یک فروشگاه کوچک مواد غذایی در دائگو تا امپراتوری عظیم فناوری جهانی، یکی از شگفت‌انگیزترین داستان‌های موفقیت در تاریخ کسب و کار معاصر است.

این روایت، نه فقط داستان رشد یک شرکت، بلکه روایت تحول یک کشور از فقر و ویرانی جنگ به جایگاه یازدهمین اقتصاد بزرگ جهان است؛ تحولی که سامسونگ به تنهایی حدود یک پنجم از صادرات آن را بر دوش می‌کشد.

چندین عامل کلیدی در این صعود خیره‌کننده نقش داشته‌اند.

نخست، دیدگاه بلندمدت بنیانگذاران؛ از لی بیونگ چول که در میانه جنگ، کارخانه قند تأسیس کرد تا لی کون هی که با فرمان تاریخی "همه چیز را تغییر دهید" انقلابی در کیفیت و نوآوری به پا کرد.

دوم، توانایی انطباق و تحول‌گرایی؛ سامسونگ بارها نشان داده که می‌تواند خود را از نو تعریف کند: از بازرگانی مواد غذایی به صنایع سنگین، از تولید تلویزیون‌های ارزان به غول نیمه‌هادی، و از تعقیب‌کننده ژاپن به رهبر بلامنازع بازار حافظه و گوشی هوشمند.

سوم، سرمایه‌گذاری جسورانه در تحقیق و توسعه؛ استراتژی "سرمایه‌گذاری متضاد" در دوران رکود و توسعه هم‌زمان چند نسل از فناوری، سامسونگ را از رقبا جلو انداخت.

چهارم، مدل کسب و کار یکپارچه عمودی که اگرچه امروز به چالشی برای جذب مشتریان تراشه تبدیل شده، سال‌ها مزیت رقابتی بی‌نظیری در کنترل هزینه و زمان عرضه به بازار ایجاد کرد.

امروز سامسونگ در آستانه عصر جدیدی ایستاده است. با سرمایه‌گذاری ۳۲۰ میلیارد دلاری در نیمه‌هادی‌ها، هوش مصنوعی و باتری‌های نسل آینده، و با پیشگامی در فناوری‌های ۶G و گوشی‌های تاشو، این شرکت در حال شکل‌دهی به فردایی است که هنوز از راه نرسیده.

اما چالش‌ها نیز بزرگ هستند: رقابت فزاینده TSMC در حوزه فاندری، پارادوکس ذاتی مدل کسب و کار یکپارچه، و ضرورت حفظ اعتماد مصرف‌کنندگان پس از بحران‌هایی مانند نوت ۷.

آینده سامسونگ، همچون گذشته‌اش، به توانایی آن در نوآوری، انطباق و عبور از بحران‌ها گره خورده است.